ไม่ต้องอ่านก็ได้ครับ

คุณเคยเป็นฝีไหมครับ ...

ผมเคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับการเป็นฝีมามากมาย

ล้วนแล้วแต่น่าสยดสยองนองเลือดทั้งสิ้น ..**

แต่ไม่เคยคิดเลยว่าวันนึ่งเรื่องแบบนี้มันจะเกิดกับตัวผมเอง .*.*

และอย่างที่ผมตั้งชื่อตอนไว้นั้นแหละ

***

จริงๆแว้วผมไม่ได้เปงฝีหรอ ..**

แต่ถ้าเกริ่นว่าวันนี้ผมจะเล่าเรื่องการเปงสิวก็กลัวจะไม่มีใครอ่านต่อ..**

ลักษณะของมันเปงก้อนกลมๆขนาดเท่าลูกมะนาวโตๆ

ปูดขึ้นมาใต้รักแร้ข้างซ้าย (มันก็เลือกที่ปูดเสียจิงๆ)..***

มันเปงสิวที่ไม่มีหัวและเกิดจากการที่ผมแพ้ลูกกลิ้งดับกลิ่นยี่ห้อนึ่ง

ผมเคยเปงอยู่บ่อยๆ

แต่คราวนี้มันเปงหนักกว่าทุกครั้ง และมันปูดมามากทุกครั้ง

..** มันปูดอยู่อาทิตย์นึงแต่ไม่ยักกะหายไปเองเหมือนทุกครั้ง

และด้วยตำแหน่งที่มันอยู่ใกล้กับต่อมน้ำเหลือง????

มันจึงทำไห้ผมกลายเปงไข้ในอาทิตย์ต่อมา (*n*)

*****

หลังจากที่ไปหาหมอและได้รับยาแก้อักเสบ

**สูตรเร่งรัดมา**

ผมก็ตัดสิ้นใจนอนอยู่กับบ้านสองวันเพื่อเก็บแรงไว้ไปลุยที่โรงเรียนต่ออีกที-----

*** นับเปงวันแห่งความโดดเดี่ยวและทรมานเพราะ (ไม่ว่าคุณจะเชื่อหรือไม่ก็ตาม)

ไอ้เจ้าสิวกึ่งฝีลูกนี้มันเหมือนมาชีวิต**

และคอยอาฆาตแค้นผมตลอดสองวันเต็มๆ

เริ่มจากอาการเจ็บก่อนมันยากที่จะอธิบายจิงๆ

มันเจ็บจี๊ดเข้าไปข้างในเหมือนมีใครเอาเข็มมาจิ้มเข้าไปในแผลเราอีกที**

และที่ว่ามันมีชีวิตก็เพราะมันเลือกเวลาเจ็บของมันเอง

****

ไม่ใช่ว่าเราไปโดนแผลและค่อยเจ็บ **

**

มันอยากให้เจ็บเมื่อไหร่มันก็จี๊ดมาทันที่เลย

แล้วด้วยตำแหน่งที่มันอยู่ใต้รักแร้

คุณผู้อ่านลองจิตนาการเอาเถอะคับว่าผมจะนั่งอยู่ท่าไหนตลอดสองวันนี้

ผมหุบแขนมากก็ไม่ได้เพราะจะบีบมัน

ไอ้ครั้นจะยกแขนตลอดเวลาก็ไม่ได้

*******************

คือสรุปว่าขยับมันไม่ได้เลย

ขยับเมื่อไหร่เปงเจ็บ

ถึงไม่ขยับมันก็จะเจ็บด้วยไม่บอกกล่าว

หลังจากกินยาไปหนึ่งวันอาการไข้ก็ทุเลา

แต่อาการเจ็บปวดนั้นก็ยังไม่หาย

แถบผมยังไปเหยียบกับระเบิดเข้าโดยไม่รู้ตัวอีก

*****

คือว่า....

หลังจากอาน้ำเสร็จผมก็พยายามทำให้ทุกซอกมุมแห้งที่สุดหวังว่าจะทำให้มันหายเร็วขึ้น และเมื่อผมใช่ผ้าเช็ดตัวเช็ดอย่างระมัดระวังที่บริเวณ (เวร)

สิวกึ่งฝีนั้น

ผมก็สะดุ้งสุดตัวพร้อมกับอาการเจ็บแปล๊บอย่างไม่เคยพบเคยเจอ

พอหันไปมองจึงพบว่าเราพลาดไปสะกิดให้ตรงยอดสุดของไอ้เจ้าสิวบวมนั้นมันแตกออก โอ้โหคราวนี้เลือดท่วมจอเลยคับ

*******

ทั้งเจ็บทั้งโมโหแล้วก็หาสำลีมาซับแผลเอาไว้

ซับอยู่นานกว่ามันจะหยุด

พอหยุดก็เกิดปัญหาใหม่ตามมา

คือสำลีมันแห้งติดแผลเปงกระจุก

เอาออกก็ไม่ได้เพราะกลัวจะเปงการเปิดปากแผลอีก

ไอครั้นจะทิ้งไว้ก็ทุเรศสิ้นดี

คิดอะไรไม่ออก

นอนมันเลยก็แล้วกัน

พรุ่งนี้คอยแก้ปัญหามันเอา

การนอนไม่ช่วยอะไรเลยคับ

มันนอนไม่หลับเพราะมันจะคอยเจ็บเปงระยะ

แถบเมื่อไหร่ที่หลับไปแล้ว

พอพลิกตัวไปทับมันก็เจ็บจนสะดุ้งตื่นอีก เข็ดแว้วคับ

***************

ชาตินี้ไม่ขอเปงสิวกึ่งฝีอีกเลยคับ......สาธุ

edit @ 2007/06/11 16:41:55